itiraflar

+1, “Kendin ol” basit gibi gözüken ama çok önemli bir motto bence. Çok önceden yine başlıktan bir arkadaş söylemişti; “Bir gün Tony Stark olmak istiyorsun, diğer gün Tyler Durden, ne zaman followalpha7 olacaksın?” diye.

Şimdi daha iyi anlıyorum ki birileri gibi, bir şeyler gibi olmaya çalışmaktansa, özgüven ve kendine değer duygularını gerçekten hissedip, düşünce yapındaki onay arayıcılıkları da aşarak yaşayacağın kendi karakterin her zaman daha significiant olacak. Aksi halde sürekli birilerini takip eden bir istatistik olmak işten bile değil.

@artboy önce, kendini bul.
itiraf etmek gerekirse başlıkla tanışmadan önce rock, metal bile bilmeyen ben; tcma'dan sonra acdc şarkıları falan dinlemeye, bağımlısı olmaya başladım.
"alfa adam acdc dinler diye genelleme yapmak istemiyorum fakat bu şarkılar alpha'yı sonuna kadar hissettirecektir size" derken belki başka bir şeyi kastediyordu...
ben ise sadece alpha'yı hissetmek için acdc dinliyordum, o anki ruh halime uymadığı halde...
hatta takıntılı olmuştum bir süre sonra, sürekli alpha şarkıları arıyordum.

burada söz etmek istediğim şey "şarkılar" değil; çoğumuzun aslında "kendini bulmayı" istemesi değil de "they call me alpha" olmak çalışmasıydı.
çoğumuzun diyorum çünkü bunda ben de dahilim.

tabi ki günlük yaşamında kendini geliştiriyorsundur, geceleri buraya gelip içini döküyorsundur bunu bilemeyiz fakat sende bu sorunu sezdim.

Tabii ki muhim çok şey var. Kaçırılan gözardı edilen.
Fakat onlarında bi önemi yok. Hayat boş dıbınaçakim.
Ve bir o kadarda tehkikeli.

Herşeyin basit ve anlamsız olması. Ama herşeyin.
Bilgi birikimininde, değerlerinde, uyanmış olmanında.
Dini bir olay olarak adedilmeye çalışmanında.
Başlığı ve tcmayı savunmanında.
Daha derin mevzular var, güven aidiyet sadakat gibi.
insanın fıtratından yola çıkın lan.
1000e dayanmak üzere entry. Ve etkiye bakılırsa ciddi problemler yaşamışım gibi .
Bi tezahürü yok dıbınakoyim.

Zeminin sarsılması, benim kendi kurallarımı oluşturmama sebebiyet verdi.
Üstümdeki bana ait olmayanları attım.
Ancak herşeyin içerisindeki şüpheyle de yaşama riskini göze alarak.
Anlamıyorsunuz. Ben korkuyorum.
Yaş tahtaya basmak değil mesele, mesele tahtaların hepsinin yaş çıkması.
Ve bu kendimde bitiyor.
Şuan da.
1 dakika da

Bakın beyler bir boşluk var, ben sızdım. Siz ne boşluğu anladınız ne de sızıntıyı.
Garip.
Ben aşırı mı aşırı yalnız hissediyorum bulunduğum yerde.
Ben bu yalnızlıktan kaçıyorum.
Beni öldüresiye korkutuyor.
Kafamı şu ortamdan başka bir yere çeviriyorum yüzleşmemek için.
Gerçeği körü körüne takip ettiğinizi düşündüğünüz bir yerde hiç bir şey gerçek değildir.
Ne my7 ne hacı ne de diğerleri.
Hiç kimse.
Sadece sen.
Sen ve şuan.
Şu 1 dakikalık zaman dilimi, öncesi boş, sonrası da.
Şu bir dakika.
Varlığın, seni insan yapan şey.
Zekan değil.
Hiç birşey.
Ben bu psikozla yaşayabilirim. Acı olur belki.
Belkide hepinizin fake olabilme ihtimalini bile değerlendirdim.
Ama anlamıyorsunuz.
Olağan kalın. Esen kalın.

ne zaman başlıktan ve öğretiden uzaklaşsam, hayatımın tepetaklak, freni boşalmış bir kamyon gibi yokuş aşağı sürüklendiğini fark ediyorum. Bir yanım pes et, öldün sen bırak hayalleri diyor, diğer yanımsa canlı olmanın ne demek olduğunu tattı, canlı kalmak için beni geri buraya itiyor.

bizler bir mirasın taşıyıcılarıyız beyler. Bu kutsal öğretinin geride kalan pes etmeyen birer neferleriyiz. my7 gitmiş olabilir, eğitimi bitirmiş olabilir. ama ektiği tohumlar bizlerde hala duruyor.

Ne demişti usta; “Diyelim ki yarıda bıraktım... senin gelişimin bununla durmaz.
ben, şartelleri indirip düğmeye basarım ve bunu durdurmak imkansızdır.
ben olayım ya da olmayayım, belirli bir seviyeden sonra zaten kendin bile durduramayacaksın mükemmel oluşumunu... “

Şöyle de ekliyor;

“belki benim kadar mükemmel değilsin ; fakat bu bana asla yaklaşamayacağın anldıbına gelmiyor.
güven... güven çok önemlidir.
yani sen eğer bu başlık altındaki iyi niyetli kardeşlerinle halen birleşmediysen, o halde boşuna buradasın. “

Uzun lafın kısası dostlar, belki bir gece uyuyup uyanıp sabah alfa olmayacağız, ama bu öğreti, ona değer verdiğimiz sürece ömür boyu bize yol gösterecek, my7 olmasakta onun birer öğrencisi olarak bizlere mükemmel bir hayat sunacak.

bu konuda benzer hataya ben de düştüm,
yani beyni tamamen kapatıp okumak gibi olmasa da
okuduklarım üzerine çok fazla düşünmeden hızlıca okuyup geçtim her okuduğumda.
bu sene tekrar başladım ve taktiğim şudur;
sabah uyandığımda uygun bir vakitte 10 sayfa okuyorum,
gün içerisinde okuduklarım üzerine düşünüp zihnimde pekiştirmeler yapıp anldıbını gerçekten kavramaya çalışıyorum,
uyumadan önce de 10 sayfayı tekrar okuyup iyice sindirip içselleştiriyorum.

ve evet bu şekilde gerçekten çok daha, çok çok çok daha iyi sonuçlar aldığımı söyleyebilirim

"iyiliğin önemini hacitylerda ve daha önce hiç okumadığım my7 yazılarında farkettim. Benim için iyilik boktan öteydi amk…
Ne kadar kötü olursam o kadar garizma olacaktım ve zaten kötü olan betaları falan sikecektim."

kötülük kavramı kişiden kişiye göre değişir; her insan kötü olarak addedilmek ve rağbet görmek ister.
günümüz dünyasında saçma sapan psikolojik profiller rağbet görüyor mesela; kimisi kendine dissosiyatif diyor kimisi bipolar.
neden? ilgi çekiyor çünkü.
bir beta dişisiyle taşşak geçtiğin vakit "çok kötsn .s.s" diyip duygu sömürüsü yapabilir fakat aklı başında birisine yaptığın an iplemez, siktir git bile diyebilir.
bu illüzyonlara kapılmaya gerek yok.

tcma'nın "olaylardan sonra bir beta dişisini bile köpeğiniz hale getireceksiniz" demesi seni yanıltmasın; sırf bu yüzden başlığı okuyanları gördüm amk.
beta dişilerinin ne kadar aciz olduklarını, sadece kendi menfaatlerini düşündüklerini, kullanıp atılmaktan başka bir işe yaramadıklarını dile getiriyor.

"Aklı keskinleştirmek, duyguları kontrol altına almak, menfaatlerden arınmak, doğru insan olmak,iyi insan olmak falan benim aklıma gelmezdi amk.
Ben çok maldım lan.
Bilinci kapatıp tcma okuyacağım bilinçaltına kaydoluyor zaten xdxd kafasındaydım."

ben başlığı okumaya başladıktan 1 yıl sonra farkettim mesela bunu. hatta çoğumuz halen öyledir.
olaylara başlayınca, hatalarından ders çıkardıkça, öğretiyi okumaktan yılmadıkça ister istemez gelişiyorsun.
"ben ezberliyim, olaylar kendi kendine gelişir zaten" demekle olmuyor.

hayatta bulunma sebebimiz gelişmek işe yaramak felan bunları düşününce kendini verdiğin taktirde potansiyelin yüksek ve akıllı temiz (ikisini birlikte kullandım ki akıl olmadan temiz olunmaz) bir bireysen ve tcmaya denk gelmiş olduğun vakit kardeşlik denen ütopyaya kavuşursun herkes istiyor kim istemez gelişip altın vuruşu yaşamayı hayatın bugını bulmuş ve ücretsiz olarak temelini yayınlamış ve bir silah haline gelinmesi, organizasyon olunmasını keşfetmiş insanüstü bir adamla birlikte olmayı bu şans herkese verildi aslında buradaysak yine bunun için burada sadece mal mal takılmak futbol veya basit gündem başlıkları için değil karanlığa çakılmış bir kibrit görmek için uğruyorum itirafım şudur kendimi vermediğim için rezervlerimi işleyemedim ve kardeşliğe giremedim aslında senelerdir bu durumda olunca kendini artık kötü hissetmeye başlıyorsun, kardeşliğe girip atıldıktan sonra hali kötüye gidenlerden ht bahsetmişti şimdi sen şunu düşün diyelim girmeye çalıştın ama giremedin bile yani ya test edildin ya da görülmedin kartal ışığı bile vermedin bu da aşağı yukarı aynı şeye denk gelir herhalde girip görmedin ama nasıl sağlam ve eşsiz bir değirmen olduğunu bilmek için girmeye gerek yok ht dışarısı hasta dolu derken ya abartıyor diyordum artık yıllar geçtikçe betalarla dolu kitle veya ortamlarda olmak daha da parazit (yani seni aşağı çekme dışında katacak hiçbirşeyleri yok) gelmeye ve rutin olarak yaşadığım günlük olaylar daha da acıtmaya başladı hepsinin sorumlusu benim şimdi ki zamanımı bu manyaklarla konuşmak yerine akıl ehli birinden peşpeşe eleştiri akıl almak vardı diye iç çekiyorsun aynı zamanda kişisel hayatında da karşılaştığın zorluklarda sana saran bir olay olduğu zaman seni desteklediklerini bildiğinden bu güvenle bu sorunları aşar kendi hayatında da çok daha iyi yerlere gelip mental olarak sıkıntın olmazdı, şuan en ufak şeyde sinirleniyorum etkileniyorum bu olumlu veya olumsuz farketmiyor egomun isteklerini sağlıklı bir şekilde karşılayamadım yapay şeylere yöneldim ve ya nolmuş yaparım zaten ederim zaten diye gereksiz özgüvene girip gelişim için gerekli aksiyonları almadım