bir şekilde onların bu ''düşüncesizlikleri''ne boyun eğiyorum her seferinde. bunu yapmamalıyım, güzel sonuçları hep beraber yaşıyorsak kötü sonuçları da beraber yaşayalım ki kimin ne olduğu belli olsun.
Birazda akışına bırakalım, biraz da rüzgarda savrulalım.
Zaten herşeyi değiştiremeyiz ve hep birşeyler eksik olacak.
çözüm bir iş olamaz, iş bir çok çözümü getirebilir ama mevzu çalışmak iş bulmak değil; düşüncesizlik dengesizlik.
oturup konuşsak çözebilir miyiz? hayır her denememde dahada kötü sonuçlar doğurur genelde ki bu benim sorumluluğumda değildir genelde bunu yaptığımda
''akıl veriyor'' olurum.
