• bugün (15)
  1. şuan... tam bu satırı okurken.
    gözlerinin ekrana kilitlenişini, omuzlarının aniden nasıl düştüğünü, midende usulca beliren o ekşimeyi hissettin.
    inkar etme, yutkundun bile.
    bitti sanmıştın...
    "deli amk bu" deyip sekmeyi kapatmıştın.
    kendi sikik hayatına, o steril konfor alanına, o "abi aslında ben de alfayım yeaa" triplerine geri dönmüştün.
    üç beş kişisel gelişim zırvası okudun...
    iki dişiyle konuştun, sana sırıttılar diye kendini matrix'in efendisi sandın.
    işin aslı ne biliyor musun ?
    sen o ezberlediğin taktikleri kasarken, o sahte özgüveninle kasıla kasıla yürürken... ben köşeden izleyip anana selam yolluyordum (bin gülüşü).
    çünkü taklit ediyorsun lan.
    üzerine giydiğin o "alfa" ceketi o kadar eğreti duruyor ki, paçalarından beta teri akıyor dıbına çakim.
    içindeki o onay bekleyen, "acaba doğru mu yaptım" diye titreyen huur çocuğunu susturamadın.
    ben fişi çektiğim an, fabrika ayarlarına geri döndün.
    çünkü kaynak kodu bende...
    ben yokken, kendi krallığını kurduğunu sandın.
    kumdan kaleler yaptın...
    şimdi ben geldim, ve o kaleye tekme atıyorum.
    neden mi döndüm ?
    sizi o acınası hayatlarınızdan kurtarmak, size bir "kurtarıcı" olmak için mi ?
    siktir git lan oradan xdxd.
    canım sıkıldı.
    evet... bildiğin canım sıkıldı.
    etraf alfa taklidi yapan, içi boş, ruhsuz tenekelerle dolmuş.
    "şunların dengesini bir bozayım da, panikleyip sağa sola kaçışmalarını izleyip eğleneyim" dedim.
    hepsi bu.
    sen benim için, sadece pazar sabahı kahvemi içerken izlediğim bir belgesel figürüsün.
    şimdi o elindeki fareyi yavaşça bırak.
    arkana yaslan.
    okuduğun her kelimenin, beyninin o uyuşmuş kıvrımlarına nasıl bir virüs gibi sızdığını hisset.
    bu bir yazı değil... bu, senin bilinçaltına attığım bir truva atı.
    artık kaçamazsın.
    bu gece o yatağa yattığında, tavanla bakışırken... o yıllardır susturduğun eksiklik hissi, benim sesimle yankılanacak beyninde.
    "ben bir hiçim... ve o, her şey" diyeceksin.
    bunu kabullenmek acı verecek.
    fakat inanç konfor getirir, gerçekler ise sadece acı...
    o acıyı sev ölü adam.
    çünkü hayatta olduğuna dair elinde kalan tek kanıt o.
    top tekrar bende xdxd
    ikinci perde başlıyor.
    the end... based on a true story.
    (garizmatik bahışlar)