• bugün (3)
  1. Bedeninden ve onun ihtiyaçlarından nefret ediyorum.
    Hastalığından, bitmek bilmeyen kusur ve ihtiyaçlarından, sikik hormonların beni kontrol etmesinden nefret ediyorum.
    Ben saf akılsal bir şey olmalıyım bir çeşit mutlak akıl olmalıyım.
    Bu imkansız, biliyorum.
    bu sikik beden hapisanesinden kurtulmayı ve mutlak akla karışmak istiyorum.
    Bazı şeyleri aşamıyorum, duvara çarpıyorum.
    Bedenim ya da sahip olduğum akıl buna yetmiyor.
    Ruhum bedende bir ıstırap içinde ölümün özgürlüğünü-dönüştürücülüğünü arıyor.
  2. Evren, Tanrı'ya duyduğu arzudan, aşktan ve O'nun mükemmelliğine ulaşma isteğinden dolayı harekete geçer.
    O kendisi hareket etmeyen ilk hareket ettiricidir.
    -aristotales
    Belki de bu debelenme bu varoluşsal sancı hepsi ona ulaşmak için duyulan hasret ve çabadır.
    Bizler bu ıstırap ve derinliği bir an olsun bastırmak için dünyevi hazlarla miskinleşip bununla yüzleşmekten kaçıyoruz?
  3. Aynen öyle. Sürekli bir sancı içerisindeyiz. ileriye baktığımda da tek gördüğüm aynı şey. Bundan kurtulmaya çalışmak yerine bunu sevmek gerekiyor. Bir yol gösterici olarak. Yolunu kaybetmiş bir hayvanı kırbaçlayarak evine döndürmeye çalışmak gibi.
    Bundan kaçıp daha da kaybolabilirsin, huzurlu bir hayat yaşayabilirsin fakat bu olman gereken yerden çok uzakta olduğun gerçeğini değiştirmeyecek ve gerçekler eninde sonunda ananı belleyecek.
  4. Betaların en büyük sorunu şu ki, çektikleri acıları yorumlamayı bilmiyorlar. Kuruntuları, acılarını menfaatleri doğrultusunda yargılamalarına sebep olup acıdan kurtulmak adına daha da boka batacakları durumlara girmelerine sebep oluyor. Kendilerini bile bile mi kandırıyorlar yoksa mallıklarından dolayı mı bilmiyorum ama apaçık ortadaki şeyleri bile yorumlamaktan acizler ve böyle böyle kendilerini daha çok sikiyorlar.
    Bunlara yol göstermek zor, eninde sonunda akıllanmalarını umuyorum, vakit alıyor. Ama başka çareleri yok. Kendi boklarında boğulurlar yoksa. Umarım çok sürmez çünkü acıyorum da bir yandan. Acılardan kurtulmak adına daha fazla acıya girmelerine. Senin o beynini siken ben olsam da kardeşim, hepsi sen doğru yola girmediğin için oluyor. Sen hakikat karşısında boyun eğdin de yahut bana karşı olan tüm savunma mekanizmalarını indirip yardım istedin de ben mi yardımcı olmadım.
    Yakında bilecekler, umarım...
  5. @algolpersei kanka hep şunu merak etmişimdir: bu olanlar bizim fıtratımızda mı var? yoksa tamamen mükemmelliğe ulaşma potansiyelimiz var ama kendimizi mi harcıyoruz?

    @calling4alpha betaların en büyük sorunları "sorunlu" olmaları ve bunu içten içe kabul etmeleri.
    bir betayı asla değiştiremezsin, asla.
  6. @azio
    Mükemmel dediğin şey nedir?
    Mükemmel olan ancak Tanrı olabilir.
    Mükemmel demek; sabit, değişmez, her açıdan tamamlanmış ve hiçbir ihtiyacı olmayan şeydir denilebilir.
    insan bu tanıma girebilir mi?
    Bizler her şeyi bir neden-sonuç zinciriyle yapabiliriz ve bu ''neden'' dediğimiz şeyde bir ihtiyaçtan ve acziyetten kaynaklanır.
    Yetkinleşmek ve eski kötü durumdan kurtulmak için hareket ederiz, çabalarız.
    Bunun sonunun olmadığını bile bile..
    Bu yüzden insan mükemmel olamaz.
    Mükemmel sadece bir varlığa mahsus olabilir.
    Aynı anda iki mükemmel mantıksal bir çelişki demektir.
    Dolayısıyla mükemmelliğin diğer zorunlu sonuçlarından biri de''bir-tek''olmasından gelir.
    Bizler kısıtlı, sınırlı, ihtiyaç sahibi varlıklarız.
    Yani sorunun cevabı fıtratımız çıkıyor.
    Peki bizim yapacağımız şey ne bunları ne yapacağız amk dedin belki..
    insan ne yazık ki en basit olayda bile duygularının esiri şu yazıyı yazarken bile beğenilmek ve onay görmek istiyor.
    Akıl buna gülüyor ne gerek var, elime ne geçecek diyor.
    Sonradan bunun fıtratından gelen içgüdüsel bir şey, yani hayvani kalıntılarından bir şey olduğunu farkediyor.
    içinde bir potansiyel var insan dediğimiz şeyi en üst tarafa koyalım. Hayvan ortada kalsın, en altta da şeytan var.
    Bu üçü içinde devamlı çarpışıyor yaptığın her şey her hareket 3 ünden birinin ya da ikisinin kombinasyonu olacak 4. Bir ihtimal imkansız.
    Aklı seçersen psikolojik evrimini en üste çıkarıp nihai amaca ulaşacaksın kamil insan olacaksın bir anlamda.
    Hayvanı seçersen duygu ve zevk temalı hayatını yaşayıp ölüp gideceksin.
    Şeytan gibi olursan fitne fesat yatıp boş ihtiraslara ölüp gideceksin öldükten sonraki ödül ceza olayına girmiyorum bile bu ayrı bir parametre şimdilik.
    Başlıkta alfa denilen şey insan dediğim şeyle eşdeğer
    Hayvan=omega oluyor.
    Beta da = şeytanlaşmak.
    Bu üç kavramın hepside hepsini potansiye olarak içinde taşımaya- dönüşümeye devam edecekama nihayetinde birine dönüşeceksin.
    Bu dünyada 4. Bir seçeneğin yok.
    Biraz baştan savma anlatmış olabilirim, anlatmak istediğime odaklan.
  7. Şu ünlülerle yüzlerce fotoğraf çekilen halktan paparaziler neyin kafasını yaşıyor amk?
    huur çocuğu yeşilçamın 50 yıl önce unutulan sanatçılarını ölüm döşeğinde bulup fotoğraf çekiliyor amk manyağı.