Stilometri ve Ortak imzalar
Farklı yıllarda, farklı karakterler ("atılmış mürid" veya "yüce usta") rolü yapılsa da, metinlerin dilbilimsel kodları tek bir yazarın dijital parmak izini açıkça ele vermektedir:
Sapkın Leksikon (Kelime Dağarcığı): Tüm rumuzlar, dünyayı aynı dar kavram setiyle okumaktadır. "Beta", "omega", "altın dişi", "kezban", "kut", "nöral ağ", "illüzyon", "güdülmek" kelimeleri her üç personanın da adli imzasındandır.
Psikolojik Yansıtma (Gaslighting) Taktiği: Yazar, karşısına çıkan mantıklı bir eleştiriyi veya kendi çelişkilerinin ifşasını asla nesnel bir düzlemde cevaplamaz. Derhal karşıdakine klinik bir teşhis koyarak onu "sevgisiz büyümüş, annesi tarafından törpülenmiş, hastalıklarının semptomu olarak havlayan bir beta" ilan eder. Karşı tarafı savunma yapmaya zorlayarak asıl konuyu (yazarın yalanını) tartıştırmaz.
"Kusursuzluk/Test" Safsatası: Yazar kendi kurgusunda yakalandığı her tutarsızlığı, her imla hatasını, her üslup kaymasını "Ben bilerek yaptım, o bir testti, bilinçaltınıza inmek için o tuzağı kurdum" diyerek bir "satranç ustası" kılıfına uydurur.
imla Patolojileri ve Yapay Gülüşler: Metinlerdeki en büyük anomalilerden biri, yazarın kendi kendiyle konuşuyormuşçasına aralara sıkıştırdığı durum bildiren eylemlerdir: "(haykırdım)", "(sesli güldüm)", "(garizmatik bakışlar)". Ayrıca "eheheh", "ajajajajaja", "zaaaaa", "xd xd" gibi histerik gülüş efektleri ve "üç nokta (... )" ile yaratılmaya çalışılan yersiz mistik duraksamalar on binlerce kelime boyunca istisnasız tekrar etmektedir.
