şunu kafana iyice sok knk sen bu dünyaya bir askeri kışlanın talimini yapmaya ya da başkalarının yazdığı saçma sapan başarı senaryolarını oynamaya gelmedin sürekli bir şeylerin peşinden koşarak kendini tükettiğin o bitmek bilmeyen yarış var ya işte o yarışın bir bitiş çizgisi yok
sen o hayali zirveye çıksan bile zihnin sana yine aynı şeyi söyleyecek daha fazlası nerede daha iyisi nerede çünkü ego asla doymayan bir dilenci gibidir içine dünyaları döksen yine boş kalır yine daha fazlasını ister
kendinle barışmayı dene
Sürekli kendine kızmayı ne kadar eksik ne kadar yetersiz olduğunu düşünmeyi bırak çünkü seni hasta eden şey bu yetersizlik hissinin kendisi
biraz çocuk gibi ol hani hiçbir şey kanıtlamaya çalışmayan sadece koşan oynayan o çocuk var ya o asla ölmedi sadece üzerine tonlarca sahte sorumluluk ve korku yığdın
Hata yaptığında kendine küfretmek yerine sadece gülüp geçmeyi öğren hayat o kadar da ciddiye alınacak bir yer değil
zihnin gevezeliğine kulak asma
kafanın içinde durmadan konuşan o yargıç var ya işte o sen değilsin o sadece dışarıdan sana yüklenen kuralların beklentilerin sesi
Arkana yaslan ve sadece izle kafandan geçen o düşünceler bulutlar gibidir gelir ve geçer sen arkadaki masmavi gökyüzüsün
her şeyi kontrol etme sevdasından vazgeç kontrol etmeye çalıştıkça her şey elinden kayıp gider bırak biraz hayat aksın
sen bir ağaç gibi olacaksın kendi toprağında sessizce büyüyeceksin güneşi gördüğünde sevinecek
yağmur yağdığında ıslanacaksın başkaları ne yapıyor kim nereye tırmanmış bunların hiçbiri senin hayatın değil
artık o sahte zırhları o ağır analizleri fırlat at sadece bir insan ol sıradan eksik ama capcanlı bir insan derin bir nefes al ve şu anın tadını çıkar çünkü elinde olan tek gerçek hazine tam olarak bu andır
