Sonradan sikilir. Hayata bakış açısı yanlış olduğu için sikilir. Bazıları sağlıklı bir ailede doğar ve bu bakış açısını devralmak(yetiştirilmek) konusunda şanslıdır. Aile konusunda şanssız olanların ise hayata doğru bakış açısını kazanma konusunda önüne çıkan şansları değerlendirmesi ve doğru bakış açısına ulaşması (kendini yetiştirmesi) gerekir.
Agacım kısa yazacaktım ama konu konuyu açtı ve biraz uzun yazdım. Yazdıklarımı dikkatlice okumanı istiyorum. Çünkü bu yazdıklarım senin için bir şans. Hayatına giren tüm inputlar senin için bir şans. Aslında bunlar bir lütuf. Bunları algılayacak bir akıla sahip olmayabilirdin. Ölmüş olabilirdin. Hala şanslı olduğun konusunu fark ettiysen bakış açısı ile başlayayım.
Başarılı X ve başarısız Y'nin arasındaki fark keyif alıp almadığıdır. En sevdiğin oyunu düşün. Kaybetmene ve ezilmene rağmen oyun sana inanılmaz keyifli geliyor çünkü süreçten keyif alıyorsun. Okey kazanmak sana daha çok mutluluk veriyor ama kaybettiğin zamanda bile keyif alıyorsun. Keyif aldıkça daha iyi oynuyorsun ve kazanma hırsı seni yönlendiriyor. Kazanmak için gereken şeyleri yapıyorsun ve sıkılmıyorsun. Bunu neden gerçek hayatına uygulayamıyorsun peki?
2 sebepten ötürü uygulayamıyorsun: bakış açın yanlış ve dopamin sistemin yannanı yemiş durumda. Hayatın tamamı da bir oyun ve neden bu oyunda daha iyi olmayasın ki?
-Diyelim kız tavlayamıyorsun. Oyunda iyi olmadığın için tavlayamıyorsun. iyi oynayabilsen tavlayacaksın
-Diyelim paran yok, oyunda iyi olmadığın için paran yok. Oyunu daha iyi oynayabilsen paran olacak
-Diyelim ki saygın değilsin, yanlış hamleleri yaptığın için saygın değilsin. Doğru hamleleri yapsan sana saygı duyacaklar.
Şimdi burada bir tuzak var: Mutluluğu hedeflere bağlama tuzağı. Örnek vererek anlatayım.
varsayalım ki sen şu an ayda 50k para kazanıyorsun ve bu para sana yetmiyor, yeni tanıştığın 7/10 bir kızla işi cikse getiremiyorsun ve ailen/arkadaşların sana saygı duymuyor. Bir sonraki seviyeyi istiyorsun. Ayda 100+ kazanmak, 7/10 kızla düzenli bir ciks hayatına geçmek ve ailen tarafından saygı duymak istiyorsun. Diyelim ki sen buraya ulaştın. E yine mutlu olmayacaksın çünkü yeni "normal"'in bunlar olacak ve daha iyisini isteyeceksin. paran çok olduğu için giderin çok olacak 200k paraya ihtiyaç duyacaksın, 10/10 kız görünce aklın sikine inecek, ailenden saygı görüyorsan bu sefer aynı saygıyı arkadaşlarından veya herkesten duymak isteyeceksin. Buradaki ana mesaj şu. Mutluluğu hedeflere de bağlayamazsın.
Mutluluğu sadece ve sadece yaşamaya bağlarsın. Bu hayat da bir oyun ve bu oyunu sen oynamaya devam ediyorsun. Bir sonraki seviyeyi istemekte hiçbir sıkıntı yok hatta bir sonraki seviye daha eğlenceli evet. ama bu, şu anki seviyenden keyif almana bir engel değil. Parasal açıdan örnek vereyim: 50k kazanıyorsun ve doğru hamleleri yaparsan 100k kazanacaksın, bir araba çekebilirsin altına ve araba sürmek hayvan gibi keyifli bir şey. 3 5 seviye daha ilerledin 10k dolar kazanmaya başladın ve birikim falan da yapmaya başladın. yatırım yapmayı öğrenmek hayvan gibi keyifli bir şey, her ay 1-2 hafta sonu istediğin yeri gezmeye başladın, yeni insanlar ve kültürler gördün, gezdiğin yerlerdeki kadınlarla flört etmeye başladın. Her seviyenin farklı bir challange'ı ve farklı bir keyifi var. Fark ettiysen aslında hayat gerçekten de oyunlar gibi. Her aşama sana farklı bir zorluk ve farklı bir ödül sunuyor. Hangi aşamada olursan ol.
tümünü göster
