-
Duygunun kaynağı mühim şu vaziyette, amacın uğruna itaat altına aldığın duygular var bir de şeytanın aklına sokup senin hayatını sekteye uğratacak duygular var. ikisi arasında ki farka örnek vermek gerekirse, üzerinde bir baskı var diyelim para kazanma baskısı, bir duygu bu baskıyı hafifletmek için seni oyalayacak işlere yöneltir, sen de gider arkadaşlarınla vakit öldürürsün, oyun oynarsın vs. Diğer duyguysa seni bu amaçta bir şeyler yapmaya zorlar, kafanda huzursuzluk-anksiyete hissiyatı döndürüp durur. Bu histen kurtulmak istiyorsan, hani şu boş kaldığında ortaya çıkan bu yüzden sürekli kendini oyalayacak bir şeyler aradığın, o zaman 2. duyguyu, yani senin içinden gelmese de amacına ulaştıracak tuğlaları yoluna dizen o duyguya tutunursun, böylece hem kafan rahatlar hem de vaktini öldürmemiş olursun.
Betalar sürekli olarak duygularının peşinden koşuyor, ve bu 2. duygu, seni yoluna sokan olan, onların ebesini bellemedikçe bundan kaçmayı adet edinmişler. Bu yüzden sokaklarda biçimsiz insanlar var, başarısız gençler var. duygunu siktir edip çalışmayı bilseydin vakit kaybetmezdin, otla bokla oyalanmazdın. Şartları tenzih ediyorum, herkesin kendi şartı kendi sınavı, önemli olan bu yolda ne kadar itaatten çıkmış duygulara kapılıp kendi hayatını siktiğindir. Yapman gerekenleri yapıp bunları alışkanlık haline getirdiğinde duyguların da bu yönde gelişmeye başlıyor bir süre sonra. Düzenli spor yapıyorsun uzun süre, bir bırakıyorsun ve psikolojin sikiliyor, kafanda sürekli spor yapmalıyım kendime bakmalıyım düşüncesiyle huzursuz duygular bedeni ele geçiriyor. Vesvese duygularını siktir edip kendi çabanın emeği karşılığında oluşan duyguları arttırmak gerek, işin özeti.