-
Yorgun musun? Kırgın mısın?
Canın keyif mi istiyor?
Uykusuz musun?
Önemi yok, aşılabilir.
Önemi olan şeyler için, göz ardı edilebilir.
Disiplin için gözardı edilebilir.
Amacım için gözardı edilebilir.
Varsın olabilecek endişeler gerçekleşsin.
Korkum olmamalı, başıma daha büyük felaketler gelmesinden daha korkuncu ne var ki?
Fakat bu sadece kriz anlarında işlememeli; sürekliliğe yaymalıyım.
-
Şuan hissettiklerim, gelecek için aldığım kararlardan daha muhim şeyler değiller.
-
Daha iyisini hakettiğimi iddia ediyorsam, daha fazlası için çabalamalıyım.
Mükafatım ise tanrıya aittir.
O dilerse verir, vermezse yüz çevirecek değilim; hatayı kendimde ararım.
-
Kendimi bu aciz hisslerle sınırlamamalıyım. Aklımın gösterdiğine gitmeliyim.
Hisslerim onları alıştırdığım için böyle, nefsimi ne hale getirmişim!
Mücadelenin kutsallığını üstüme giymeliyim, bunun içinde en iyi şekilde mücadele etmeliyim. Ve potansiyelimin fazlasını yapmalıyım her gün, biraz daha fazla biraz daha fazla.
Tuğla tuğla ve sağlam örgülerle dikmeliyim bu binayı.
Zeminini sağlamlaştırmalıyım.
Sınava ancak bu şekilde hazır olurum.
-
iblis sadece tasmasını geçirdiklerini itaatine alır. iblisin itaatine girmeyeceğim. Rabb'imizin, ipine sımsıkı sarılacağım.
