Gelişim

Gelişim derken gelişmek değil benim buraya gelişim sorulmuş. Cevap basit. Kurtarmaya çalıştığım herkesi kaybetmem sonucu buradayım. ilk denediğim yol empati kuramayan birine yaptıklarını yaşatıp empati kurdurtmaya çalışmaktı ama bu en sonunda daha da kinlenip betalaşmasına sebep oldu. Sonra sikip attığım birine korku yoluyla boyun eğdirmeyi denedim bu da aynı sonuç. Ardından tekrar orta yolu bulup sadece vakit geçirerek değişmelerini beklesem de bi değişiklik olmadı. Omegaya yakın olanlarsa sinsi ve art niyetliydi ve onlar da çözümü rahatlıkta buldular, bu da tabiki betalığa kaymalarına sebep oldu. Değişme umudu olmayanlara değinmiyorum bile. En sonunda gerçekten bütün istediğini verip iyi bir ortam sağlamayı denedim fakat bu da önceki travmalar dolayısıyla güvensizlikten kaynaklı daha fazla korkuya dolayısıyla kendi kendine ihanet edip hasta olmasına yol açtı. Daha basit bir insanı bile kurtaramıyorken bu dünyada nasıl bir umudumuz olabilir ki. Kurtarılmaya çalışılan herkes hastalıklarına yenilip kendini yok ediyor. Belki benden bağımsız sebepleri vardır ama yardım etmeye çalıştığım herkes daha da betalaştı sadece. Daha kimseyi kurtaramıyorken nasıl insanlığa yardım edebilirim?

Benim yaptığım da bir şeyi yapmaya zorunda kalana kadar yapmamaktı. Ve her ne kadar kaçmaya çalışsam da kendimi oyalasam da hayat bana gerçekleri göstermekte gerçekten çok usta. Yanlış olduğunu bilsem de neden yanlış olduğunu bilmediğim için anlayana kadar devam ettim. Doğru yolun o olmadığını bile bile kendi gözlerimle görmek istedim. Gördüm de. Neden bu şekilde huzurlu bir yaşam sürülemeyeceğini anladım. Dediklerinin hepsini hayatımda yaşayıp görene kadar tecrübe ettim kısaca. istediklerime ulaştım da, istediklerimin onlar olmadığını anlayana kadar. Ta ki kaçamayacağım gerçeğini görene kadar. Bir kere başladıktan sonra bu işi durdurmanın bir yolu yok çünkü. Bazen kendi elimde olduğunu bile düşünmüyorum çünkü artık açılacak kapıları ben bile yönetmiyorum. Bana sadece açık kapıyı bulana kadar kapılara koşup toslamak kalıyor. Beklentin olmaması için istememen gerekiyor bunun içinse neden istemediğini görmen gerekiyor.

Şu an aciz kalmamın sebebi hayat beni elimde olmayan sebeplerle istemediğim koşullara hapsetti, zorlayarak çıkabilirdim bu durumdan ama zor koşullarla mücadele etmeyi kendime öğretmek istedim. işin sonunda bu da bitecek ve istediğim hayatı kendi ellerimle kazıyarak alacağım. Gerekirse baştan sona tüm insanları aşarak ilerlemem gerekse de. Sikik koşullarda kendimi harcayacak değilim. Şu an buna sabretmem sabrı öğrenmemden. Bir alfa kendi koşullarını kendi seçer gerekirse baştan oluşturur. Kader aksini planlamadıkça ben de bunu yapacağım. Çoğu şeyin elimde olmadığını biliyorum yine de kaderin benim yanımda olduğunu biliyorum, tüm yaşamım olması gerekenleri tecrübe etmemi sağlarken. Daha basit bir yaşam ve rahatlık cazip gelebilir fakat bunu reddettiğim için zaten hala buradayım

Bunu bu kadar rahat söylüyorum çünkü istediğimi alamamak da umrumda değil, bu durum beni daha çok zorluk çekmeye iter ben de daha da güçlenirim, kısaca işime gelir

herkes kaderin kendi yanında olduğuna inanıyor amunaçakim.
kader bu kadar kevaşe değil qardsaasşh.
güldüm.
ayrıca ilk mesajına cevap yazsam kaderin senin yanında olduğuna dair inançlarına son vermen gerekirdi...
işine gelir tabii yarram insan değiştirme yöntemlerin gibi...

Vay amunakoyum o zaman böyle işin. Kader bile yanımızda değilse tek çare yine kendimiz kaldık. O da kaderin izin verdiği kadar. Koy göte rahvan gitsin madem öyle. Ben mi kurtaracam dünyayı, bu öğretiyi verdin elimize saldın çayıra, kimseyi kurtarabildiğimiz de yok milleti sike sike yaşayalım öyleyse

çayırda olduğuna göre eline vermemişim evlat... xdxd

eşek yerine de konduk aga, güdüleydik bari işimize gelirdi

ben seni kaldırıp bir yere niye koyayım güzel karşim, sikimde olmaz.
güldüm.

yauw yarram "bile" diyecek duruma düştüğünde aslında ilk fark etmen gereken şey seni en başında terk edenin bizzat kaderin olmasıdır.

merdinli serseri ft. menzil-ü siqicü ak gönüllü kara sakallı silyiüeeetszz.

Harbi lan, çoktandır yanımda değil kader; ben de neden bunları çekiyorum diyorum. Kaderle arasını da nasıl düzeltir ki insan şimdi? Yahut niye terk etti ben de anlamadım.