Gelişim derken gelişmek değil benim buraya gelişim sorulmuş. Cevap basit. Kurtarmaya çalıştığım herkesi kaybetmem sonucu buradayım. ilk denediğim yol empati kuramayan birine yaptıklarını yaşatıp empati kurdurtmaya çalışmaktı ama bu en sonunda daha da kinlenip betalaşmasına sebep oldu. Sonra sikip attığım birine korku yoluyla boyun eğdirmeyi denedim bu da aynı sonuç. Ardından tekrar orta yolu bulup sadece vakit geçirerek değişmelerini beklesem de bi değişiklik olmadı. Omegaya yakın olanlarsa sinsi ve art niyetliydi ve onlar da çözümü rahatlıkta buldular, bu da tabiki betalığa kaymalarına sebep oldu. Değişme umudu olmayanlara değinmiyorum bile. En sonunda gerçekten bütün istediğini verip iyi bir ortam sağlamayı denedim fakat bu da önceki travmalar dolayısıyla güvensizlikten kaynaklı daha fazla korkuya dolayısıyla kendi kendine ihanet edip hasta olmasına yol açtı. Daha basit bir insanı bile kurtaramıyorken bu dünyada nasıl bir umudumuz olabilir ki. Kurtarılmaya çalışılan herkes hastalıklarına yenilip kendini yok ediyor. Belki benden bağımsız sebepleri vardır ama yardım etmeye çalıştığım herkes daha da betalaştı sadece. Daha kimseyi kurtaramıyorken nasıl insanlığa yardım edebilirim?
