Olum biz çaresiziz lan harbi çaresiziz. Bir de bunca bokun içinde dediğin gibi bir umut olduğuna inanarak kandırıyoruz kendimizi. Hiçbir gelişimim tercihle olmadı zaten yalnız kalmak da dahil buna. Ama gelişmeye kendi kendimi itiyorsam buna gelişimin beraberinde getirdiği etkileri denir.
Madem bu kadar çaresiziz ben niye hala buradayım olum.
Bunca yıla rağmen değişmediğimi ben de farkediyorum hatta başladığım yere göre ilerde miyim onu da bilmiyorum. Fakat yaşadıklarım yaşanmasaydı ben de burada olmazdım bu da bir gerçek. Boşa geçti bir değişim yaşanmadı ama beni değişimin başlangıç noktasına getirdi. Bu da planın bir parçasıydı diyebilir miyiz?
Analiz işini azaltacağım da gerçeklerin yüzüne vurulmasına ihtiyaç duyuyor insan bazen
