"güvenilmez betalara muhtaç kalmaktansa kendi kendimi yalnız bırakarak buna alışmayı ve istediğime rahatça siktir çekebilmeyi ummamdı."
bu kararı 2 yıl önce aldım.
meyvelerini hiç görüyor musun diye soracak olursan bu ağaç sulamak, tohum ekmek olayı değildir.
kaybetmekten korktuğum şeylerin, üzerime oynayanların, tehdit edenlerin hepsinin üzerine gittim fakat kendim için, karşılık vermedim tabi.
insanların sana aşılamak istediği özellikler(dürüst olmak, iyi niyetli olmak vb.) sadece onların seni şekillendirmek amacı gütmesidir.
fazla dürüst olmaya çalışan biri, yediği naneleri bu bahanenin altında yapıyordu; "ben zaten böyle biriyim, insanlar beni böyle tanıyor, yapsam nolacak" diye kendini kandırıyordu.
2 yıldır yalnız kalmaya çalışıyorum, kimseyi aramıyorum.
ama burada hatrı sayılır dostlarım bir istisna; onlar benim kardeşim, sıradan insanlar ise sadece bir deney faresi benim için.
tabi bu 2 yıllık süreç içerisinde kimseyle iletişim kurmuyorum değil, insanım sonuçta.
