bu tür durumları polisler pek siklemez.
korkusuzca, özgüvenli bir göz teması yeterli; diyorum ya bu bende otomatik hale gelmiş, gözüm dönünce hiçbir şeyi umursamıyorum.
polis genelde uzlaştırır çünkü uğraşmak istemez.
"Polis şikayetçi misin diye sorduğunda abi görmüyor musun halimizi diye çıkışmıştım."
oğlum polislerin bunu sikleyeceğini mi düşünüyorsun? senin gibi yüzlercesini günlük görüyorlar.
istediğin kadar hakkını savun, eğer haklıysan ve sistem kimin yanındaysa ona işler, polis ise uzlaştırır; haksızsan hapı yuttun, polis sana acınası bir gözle bakar.
soruna gelirsek: ben kavgaları, dövüşleri ciddiye alan biri değilim, alay eder dalga geçerim.
güler geçerim yani, ta ki gözüm dönene kadar.
bundan yıllar önce izmir'deyken abimle arabada gidiyorduk ve günün stresini üzerimden çıkarmaya başladı, en sonunda delirdim ve bağırdık çağırdık arabada. kapının önüne gelir gelmez bağırdım çağırdım gene. el frenini çekmeyi unutmuş, araba yokuş aşağı gitti ve bir arabaya çarptı; alarmlar falan derken 2 genç(arabanın sahibi) geldi elinde sopayla.
ayırmaya çalışıyor abim, arada kaynadı. sopa işlemeyince eleman bıçak açmaya çalıştı aq.
gülesim geldi "ya kızların yanında artistlik taslıyor, al işte şimdi de bıçak çekmeye çalışacak" diyip bağıra bağıra güldüm.
abim kolumdan tuttu ve eve soktu. sonra ise memleketime biletimi kestirdi...
suits dizisini öneririm.
hukuk dizisidir.
kavga-dövüş olmadan, diplomatik bir dil ile karşı tarafı nasıl yenersin onu öğrenirsin.
harvey specter alfadır.
