-
Beni acılar ve ızdıraplar üzmüyorda sadece canımı sıkıyorlar. Böyle bir durumda olmak benim canımı sıkıyo vallahi.
Ama dert değil. Dert etmiyorum. Sadece bunu nasıl aşabilirim. Bu boşluk kapanır mı, nasıl barışacağım veya üzerimde bir etkisi var mı bilmediğim.
-
Benim nüfuzum yeterli olmuyordu hiç. Aklım vardı ve ben başımıza gelecekleri söylüyordum.
15 senedir de söyledim. Uyardım. Uyarılarıma kulak asılmadı hiç. Ve şimdi ceremesini çoğu zaman yine ben çekiyorum. Ben yükü sırtlıyorum. Acı mı evet ama asıl acı olan beni dinlemeyişleriydi
-
Yinede düşünüp dedim ki benim düşünmemle söylememle insanlar hareket etmeyecek.
Ben sadece kendimden mesülum bu konuda. Herkes hayatından gayet memnun.
Ben olamamıştım, ama buna çok şükür. Aştım.
Gerek kur'an gerek başlık beni çok toparladı en azından 4 sene öncesine dönüp baktığımdaki ben değilim en primitif bozukluklarımın bile çoğu düzeldi.
Allah'a şükürler olsun.
Ama halen yapamadığım şeyler var mesela düğünlere gidemem sahipsiz bırakılırım çünkü. Bu şey gibi, şey;ihmalkarlık. Hayatın büyük problemleri hep ihmalkarlıktan çıkar
