""işte onları dinamitle patlatmadan alfa olamazsınız.
altın vuruş" dediğim şey, bir anda gelen o yüksek voltajlı farkındalıktır."
Anlamadığım şey şu. işine yaramayan ezik nöron yollarını kurutmanın tek yolu beyine/bilinçaltına diğer nöron yollarını kullanması gerektiğini idrak ettirmek. Yani kısaca yenilgiye ve başarısızlığa maruz kalmak. Burada patlatmak dediğin şey büyük bir yenilgiye maruz kalmak mı oluyor. Ayrıca bir değişim/uyanış aniden olabilecek bir şey değil. Biri yeterince dikkat ve deneyim kazandığında yaşanmaz mı? Öğrenmenin ta kendisi yani özetle. Birinin hata yapa yapa öğrene öğrene adım adım geliştirdiği bir şey değil mi? Geçenlerde başıma zayıflığımı iliklerime kadar hissettiğim bir olay geldi. Bu olayın acı skalasında altın vuruşun mini bir hali olduğunu varsayalım. Bu olayın bende bir şeyleri aniden değiştirmesi gerekmez miydi? Ama ertesi gün bu olayla yine karşılaşmış olsam yeteneklerim gelişmemiş olacağı için tamamıyla aynı senaryo yaşanacaktı. Yani burada bir yenilgi veya acının getirdiği iki şey var. 1:"Değişmeliyim" hissi ve bu hissin bilinçaltında tetiklediği nöroplastisite yeteneği, 2: Bu değişme yolculuğunda yakıta çevirerek kullanabileceğin iyi/kötü duygular.
Yani burada değişmek için yapman gereken şey zone work değil plastisite work. Yani başarılı olmaya odaklanmak yerine daha fazla hata yapmaya odaklanmak lazım. hata yaparak ama burnout olmayarak adım adım değişmek. + bir yazıda duygusuzluktan bahsediyordun, soğuk bir şekilde duygu olmadan iradeyi nasıl sağlayabilirsin?
Bir de işin nöroplastisite kısmı var, konunun uzmanı değilim ama 25 yaşından sonra beyni ve karakteri değiştirmek bayağı bir zor hale geliyor diye biliyorum. başlıkta da belli bir yaş üzerinde olmanın başarı oranını düşüreceğine dair bir kısım vardı. Özetle tamamıyla buz gibi olup duygulara(dolaylı yoldan iradeye) sahip olmadan değişebilmenin yolu ne?
Ayrıca bir de hafıza durumu var, başına gelen kötü bir deneyimi ister istemez zamanla unutuyorsun. Bu başarısızlıkları ve yenilgileri unutmamak için sistematik hafıza zımbırtılarına başvuruyorum ama bu zırt yöntemler o "değişmeliyim" hissini her gün tetiklemeye yetmiyor. Böyle olunca da iş rutine sarıyor.
Neden beta olduğumu düşündün usta? Başlığın eski sitesindeki çoğu çar gibi ben de en azından bir omega olduğumu düşünüyordum. Geçen bahsettiğin "ilgi ve onay" kısmı konusunda ip üstünde yürüyorum şu an ama yine de sormam lazım. içim kötü değil, milletin arkasından kötü niyet beslemiyorum başkasının başarısı beni rahatsız etmiyor, aynı başarıyı ben de almak istiyorum. Burada beni zayıflığım veya ezik hissetmem mi beni beta yapıyor? Neyi düzeltmek lazım