Birisi bana karşılıksız bir şey yapınca bir yanım geçmişteki kötü tecrübelerimi hatırlatıp "ileride bunu bana karşı kullanabilir" diye beni uyarıyor(mantığım); diğer yanım ise "reddedersem ayıp olur" diye çekiniyor(duygularım). Birincisi yaşadığım olumsuzluklardan doğan bir savunma mekanizması iken diğeri ise toplumun dayatması...
Bu iki olguyu seni daha mutlu kılacak olan araçlar olarak düşünürsen ‘çatışma’ fikrini aşmış olursun.
Duygu ve mantığı mümkün olduğunca aynı hizaya getir.
‘Tamamlanmış insan modeli’ budur.